Zastanawiasz się, jak nadać swojej stronie internetowej unikalny charakter i poprawić jej czytelność? Zmiana czcionki w HTML to klucz do osiągnięcia tych celów. W tym artykule przeprowadzę Cię przez wszystkie nowoczesne metody i najlepsze praktyki CSS, dzięki którym Twoje teksty będą wyglądać profesjonalnie i estetycznie, a Twoja strona zyska na estetyce i funkcjonalności.
Jak zmienić czcionkę w HTML? Nowoczesne metody i najlepsze praktyki CSS
- Zmiana czcionki w HTML odbywa się wyłącznie za pomocą CSS, a przestarzały tag `` nie powinien być już używany.
- Istnieją trzy główne metody implementacji stylów CSS: inline (liniowo), internal (wewnętrznie w sekcji ``) oraz external (zewnętrzny plik .css), przy czym ta ostatnia jest rekomendowana jako najlepsza praktyka.
- Kluczowe właściwości CSS do stylizacji czcionek to `font-family` (wybór kroju), `font-size` (rozmiar), `font-weight` (grubość), `font-style` (pochylenie), `color` (kolor) i `line-height` (interlinia).
- Dla większej różnorodności można używać niestandardowych czcionek z zewnętrznych źródeł, takich jak Google Fonts, lub hostować własne pliki czcionek za pomocą reguły `@font-face`.
- Optymalizacja ładowania czcionek jest kluczowa dla wydajności strony; należy ograniczać ich liczbę i stosować właściwość `font-display: swap` oraz rozważyć Czcionki Zmienne.
Dlaczego domyślna czcionka to za mało?
Kiedy tworzymy stronę internetową, często skupiamy się na układzie, grafikach i funkcjonalności. Jednak to właśnie typografia w dużej mierze decyduje o pierwszym wrażeniu i o tym, czy użytkownik zechce pozostać na stronie. Domyślne czcionki przeglądarek, choć uniwersalne, rzadko kiedy są w stanie oddać unikalny charakter marki czy projektu.
Wyobraź sobie, że wchodzisz na stronę, która ma być nowoczesna i elegancka, a wita Cię tekst napisany nudnym, systemowym krojem. Od razu masz wrażenie, że coś jest nie tak, prawda? Dobrze dobrana czcionka potrafi przekazać emocje, zbudować zaufanie i znacząco wpłynąć na czytelność treści, co jest fundamentem każdej udanej witryny.
Jak krój pisma wpływa na odbiór Twojej strony przez użytkowników?
Wybór odpowiedniego kroju pisma to coś więcej niż tylko estetyka. To strategiczna decyzja, która wpływa na czytelność, profesjonalizm i ogólne wrażenie, jakie strona wywiera na użytkownikach. Krój szeryfowy może sugerować tradycję i elegancję, podczas gdy bezszeryfowy często kojarzony jest z nowoczesnością i minimalizmem. Zbyt mały rozmiar czcionki lub słaby kontrast kolorów sprawią, że tekst będzie trudny do odczytania, a użytkownik szybko opuści stronę. Dlatego tak ważne jest, aby poświęcić typografii należytą uwagę i świadomie kształtować doświadczenie użytkownika.
Koniec ery tagu : Dlaczego dziś stylujemy tekst wyłącznie za pomocą CSS?
Pamiętam czasy, kiedy do zmiany czcionki w HTML używało się tagu ``. Było to proste, ale szybko stało się koszmarem w utrzymaniu. Każda zmiana wymagała edycji dziesiątek, a nawet setek linii kodu HTML. Na szczęście, te czasy minęły. Dziś stylizujemy tekst wyłącznie za pomocą CSS (Cascading Style Sheets). Dlaczego? Ponieważ CSS pozwala na oddzielenie struktury dokumentu (HTML) od jego prezentacji (stylu). Dzięki temu kod jest czystszy, łatwiejszy w zarządzaniu, a zmiany na całej stronie można wprowadzić, edytując zaledwie kilka linijek w jednym miejscu. To fundament nowoczesnego web developmentu, który każdy programista powinien opanować.Trzy drogi do celu: Przegląd metod zmiany czcionki w nowoczesnym HTML
Aby zmienić czcionkę w HTML, musimy zastosować style CSS. Istnieją trzy główne metody, które pozwalają na ich implementację. Każda z nich ma swoje zastosowania i specyfikę, a wybór odpowiedniej zależy od skali projektu i potrzeb:
- Styl liniowy (Inline CSS): Style są dodawane bezpośrednio do pojedynczego elementu HTML za pomocą atrybutu `style`.
- Wewnętrzny arkusz stylów (Internal CSS): Style są umieszczane w sekcji `` dokumentu HTML, wewnątrz tagu `
- Zewnętrzny arkusz stylów (External CSS): Style są przechowywane w osobnym pliku `.css` i linkowane do dokumentu HTML. Jest to najbardziej rekomendowana i elastyczna metoda.

Fundamenty w CSS: Właściwości, które musisz znać
Zanim przejdziemy do praktycznych przykładów implementacji, musisz poznać podstawowe właściwości CSS, które pozwolą Ci w pełni kontrolować wygląd czcionek. To właśnie one są sercem typografii webowej i bez ich znajomości trudno będzie Ci osiągnąć zamierzony efekt.
`font-family`: Jak bezpiecznie wybrać i zadeklarować krój pisma?
Właściwość `font-family` to podstawa. Pozwala ona określić, jakiej czcionki ma użyć przeglądarka. Zawsze deklaruj listę preferowanych czcionek, zaczynając od tej najbardziej pożądanej, a kończąc na generycznej rodzinie (np. `sans-serif`, `serif`, `monospace`). Dlaczego? Ponieważ nie masz pewności, czy użytkownik ma zainstalowaną Twoją ulubioną czcionkę. Jeśli pierwsza nie jest dostępna, przeglądarka spróbuje użyć kolejnej z listy. Generyczna rodzina to ostatnia deska ratunku, która zapewni, że tekst zawsze zostanie wyświetlony w czytelny sposób.
p { font-family: "Helvetica Neue", Arial, sans-serif;
} `font-size`: Piksele, EM czy REM? Którą jednostkę wybrać, by tekst był czytelny i skalowalny?
Rozmiar czcionki to klucz do czytelności. Właściwość `font-size` pozwala na jego precyzyjne określenie. Masz do wyboru kilka jednostek, ale nie wszystkie są równie dobre. Piksele (`px`) dają statyczny rozmiar, który nie skaluje się wraz z ustawieniami przeglądarki użytkownika, co może być problemem dla osób z wadami wzroku.
h1 { font-size: 32px; /* Rozmiar stały */
}
Jednostki względne, takie jak `em` i `rem`, są znacznie lepszym wyborem. `em` odnosi się do rozmiaru czcionki elementu nadrzędnego, co może być nieco skomplikowane w złożonych układach. Natomiast `rem` (root em) odnosi się do rozmiaru czcionki elementu głównego (`html`), co czyni go najbardziej przewidywalnym i skalowalnym wyborem dla większości projektów. Dzięki `rem` użytkownicy mogą swobodnie powiększać tekst w przeglądarce, a cały układ strony będzie się do tego dostosowywał, poprawiając dostępność.
html { font-size: 16px; /* Bazowy rozmiar dla rem */
} p { font-size: 1rem; /* 16px */
} h2 { font-size: 2em; /* 2x rozmiar elementu nadrzędnego */
} h3 { font-size: 1.5rem; /* 1.5x rozmiar bazowy (24px) */
} `font-weight` i `font-style`: Jak nadać tekstowi odpowiednią grubość i pochylenie?
Właściwości `font-weight` i `font-style` pozwalają na dalsze urozmaicenie typografii. `font-weight` kontroluje grubość tekstu. Możesz użyć słów kluczowych, takich jak `normal` (zazwyczaj 400) i `bold` (zazwyczaj 700), lub wartości numerycznych od 100 do 900, jeśli czcionka je obsługuje.
p.bold { font-weight: bold;
} h4 { font-weight: 600; /* Półgruby */
}
`font-style` służy do pochylania tekstu, najczęściej używając wartości `italic` dla kursywy lub `normal` dla tekstu prostego.
em { font-style: italic;
} `color` i `line-height`: Klucz do czytelności i estetyki tekstu
Oprócz samego kroju i rozmiaru, kluczowe dla czytelności są także kolor tekstu i interlinia. Właściwość `color` pozwala ustawić barwę tekstu, co jest fundamentalne dla kontrastu i estetyki. Pamiętaj, aby zawsze dbać o odpowiedni kontrast między tekstem a tłem, co jest wymogiem dostępności.
body { color: #333333; /* Ciemnoszary tekst */
}
`line-height` definiuje wysokość interlinii, czyli odstępu między liniami tekstu. Dobrze dobrana interlinia znacząco poprawia czytelność długich bloków tekstu, zapobiegając wrażeniu "zbitego" tekstu. Zazwyczaj wartość bezjednostkowa (np. `1.5`) jest najlepsza, ponieważ skaluje się proporcjonalnie do rozmiaru czcionki.
p { line-height: 1.6; /* Odstęp 1.6x rozmiaru czcionki */
} Jak w praktyce dodać style do HTML?
Poznaliśmy już podstawowe właściwości CSS do stylizacji czcionek. Teraz czas na praktykę. Pokażę Ci trzy metody, za pomocą których możesz dodać te style do swojego dokumentu HTML. Każda z nich ma swoje zastosowanie, ale pamiętaj, że jedna z nich jest zdecydowanie bardziej rekomendowana w profesjonalnych projektach.
Metoda 1: Szybka zmiana w jednym miejscu, czyli styl liniowy (inline CSS)
Styl liniowy (inline CSS) to najprostsza metoda dodawania stylów, ale jednocześnie najmniej elastyczna. Polega na umieszczeniu atrybutu `style` bezpośrednio w tagu HTML elementu, który chcesz ostylować. Jest to przydatne do szybkich testów lub bardzo specyficznych, jednorazowych zmian, które nie mają wpływać na inne elementy.
Przykład kodu: Jak błyskawicznie zmienić czcionkę w pojedynczym akapicie?
Oto, jak możesz szybko zmienić czcionkę i kolor pojedynczego akapitu za pomocą inline CSS:
Ten akapit ma niestandardową czcionkę, kolor i rozmiar.
Ten akapit używa domyślnych stylów.
Kiedy ta metoda ma sens, a kiedy staje się technicznym koszmarem?
-
Kiedy ma sens:
- Do szybkich testów i eksperymentów w przeglądarce.
- W przypadku bardzo rzadkich, unikalnych zmian, które nie powtórzą się nigdzie indziej na stronie.
-
Kiedy staje się koszmarem:
- Gdy chcesz wprowadzić spójne style dla wielu elementów musiałbyś edytować każdy z osobna.
- W przypadku dużych projektów utrzymanie staje się niemożliwe, a kod jest nieczytelny.
- Brak separacji struktury od prezentacji utrudnia to współpracę i skalowanie.
Metoda 2: Kontrola nad całą podstroną, czyli wewnętrzny arkusz stylów (
Wewnętrzny arkusz stylów to krok w dobrą stronę. Style są definiowane wewnątrz tagu `
Jak osadzić CSS bezpośrednio w sekcji Twojego dokumentu?
Aby użyć wewnętrznego arkusza stylów, wystarczy dodać tag `
Moja strona z wewnętrznymi stylami
Witaj na mojej stronie!
To jest akapit tekstu, który używa stylów zdefiniowanych w sekcji head.
Cała strona ma spójny wygląd.
Praktyczne zastosowanie: Ustalanie spójnego wyglądu dla wszystkich nagłówków
Wewnętrzny arkusz stylów jest idealny, gdy chcesz szybko ustalić spójny wygląd dla wszystkich nagłówków, akapitów czy innych elementów na konkretnej podstronie. Na przykład, jeśli masz stronę landingową i chcesz, aby wszystkie nagłówki `h2` miały ten sam krój i kolor, możesz to łatwo osiągnąć, definiując jeden selektor w sekcji `
Metoda 3: Złoty standard profesjonalistów zewnętrzny plik `.css`
Jeśli myślisz o tworzeniu profesjonalnych, skalowalnych i łatwych w utrzymaniu stron internetowych, zewnętrzny arkusz stylów to Twój złoty standard. Polega on na umieszczeniu wszystkich reguł CSS w osobnym pliku z rozszerzeniem `.css`, a następnie podłączeniu go do dokumentu HTML za pomocą tagu `` w sekcji `
`. To rozwiązanie zapewnia największą elastyczność, wydajność i porządek w kodzie.Krok po kroku: Jak stworzyć i poprawnie podpiąć zewnętrzny arkusz stylów?
- Stwórz plik CSS: W tym samym folderze co Twój plik HTML (lub w dedykowanym podfolderze, np. `css/`) utwórz nowy plik o nazwie, np. `style.css`.
-
Dodaj reguły CSS do pliku `style.css`:
/* style.css */ body { font-family: 'Lato', sans-serif; color: #333; line-height: 1.7; } h1, h2, h3 { font-family: 'Montserrat', sans-serif; color: #1a1a1a; font-weight: 700; } p { font-size: 1.1rem; margin-bottom: 1em; } -
Podłącz plik CSS do HTML: W sekcji `` Twojego pliku HTML dodaj tag `` wskazujący na Twój plik CSS.
Moja strona z zewnętrznymi stylami Witaj na mojej stronie!
To jest akapit tekstu, który używa stylów z zewnętrznego pliku.
Podtytuł sekcji
Wszystkie style są spójne i łatwe do zarządzania.
Dlaczego to najlepsze i najbardziej skalowalne rozwiązanie dla każdej strony?
- Łatwość utrzymania: Zmiana jednego pliku CSS wpływa na całą stronę lub nawet cały serwis, co oszczędza mnóstwo czasu.
- Możliwość ponownego użycia stylów: Ten sam plik CSS może być podłączony do wielu stron HTML, zapewniając spójny wygląd w całym serwisie.
- Lepsza wydajność: Przeglądarka może raz pobrać plik CSS i przechowywać go w pamięci podręcznej (cache), co przyspiesza ładowanie kolejnych podstron.
- Ułatwiona współpraca: Programiści mogą pracować nad HTML, a projektanci nad CSS, bez wzajemnego wchodzenia sobie w drogę.
- Separacja odpowiedzialności: Czysty podział na strukturę (HTML) i prezentację (CSS) sprawia, że kod jest bardziej zrozumiały i łatwiejszy do debugowania.

Wyjdź poza standard: Niestandardowe czcionki z internetu
Domyślne czcionki systemowe są bezpieczne, ale często brakuje im charakteru. Jeśli chcesz, aby Twoja strona wyróżniała się i miała unikalny design, musisz sięgnąć po niestandardowe czcionki, znane jako web fonts. Dzięki nim możesz używać praktycznie każdego kroju pisma, który idealnie dopasuje się do Twojej wizji projektowej.
Google Fonts: Twoja darmowa biblioteka tysięcy krojów pisma
Google Fonts to prawdziwy skarb dla każdego web developera i projektanta. To obszerna, darmowa biblioteka, która oferuje tysiące wysokiej jakości krojów pisma, gotowych do użycia na Twojej stronie. Jest to najprostszy i najpopularniejszy sposób na włączenie niestandardowych czcionek do projektu, bez konieczności hostowania ich na własnym serwerze.
Jak znaleźć, wybrać i zaimportować czcionkę z Google Fonts do swojego projektu?
Importowanie czcionki z Google Fonts jest niezwykle proste i zajmuje zaledwie kilka chwil:
- Odwiedź stronę Google Fonts: Przejdź na fonts.google.com i przeglądaj dostępne czcionki. Możesz filtrować je według kategorii, grubości czy języka.
- Wybierz czcionkę i jej style: Gdy znajdziesz interesujący Cię krój (np. Roboto), kliknij go. Następnie wybierz style (np. Regular 400, Bold 700), które chcesz zaimportować, klikając "Select regular 400" itp.
-
Skopiuj kod do HTML lub CSS: Po wybraniu wszystkich potrzebnych stylów, po prawej stronie ekranu pojawi się panel "Selected families". Google Fonts udostępnia dwie metody importu:
-
Metoda `` (rekomendowana do HTML): Skopiuj cały blok kodu `` i wklej go do sekcji `` Twojego dokumentu HTML, najlepiej przed podłączeniem Twojego własnego pliku CSS.
-
Metoda `@import` (do pliku CSS): Skopiuj blok `@import` i wklej go na samym początku Twojego pliku CSS (`style.css`), zanim zdefiniujesz jakiekolwiek inne reguły.
/* style.css */ @import url('https://fonts.googleapis.com/css2?family=Roboto:wght@400;700&display=swap'); body { font-family: 'Roboto', sans-serif; /* ... inne style ... */ }
-
Metoda `` (rekomendowana do HTML): Skopiuj cały blok kodu `` i wklej go do sekcji `` Twojego dokumentu HTML, najlepiej przed podłączeniem Twojego własnego pliku CSS.
-
Zastosuj czcionkę w CSS: Po zaimportowaniu czcionki możesz jej używać w swoich regułach CSS, odwołując się do jej nazwy:
body { font-family: 'Roboto', sans-serif; } h1 { font-family: 'Roboto', sans-serif; font-weight: 700; }
Niezbędny krok: Jak zapewnić obsługę polskich znaków (ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż)?
To bardzo ważny aspekt, o którym często się zapomina! Wiele czcionek domyślnie nie zawiera pełnego zestawu znaków dla języków innych niż angielski. Aby mieć pewność, że Twoja czcionka z Google Fonts poprawnie wyświetli polskie znaki diakrytyczne (ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż), podczas jej wyboru na stronie Google Fonts zawsze zaznacz opcję `latin-extended`. Upewnij się, że w wygenerowanym linku importującym czcionkę znajduje się parametr `subset=latin-ext` lub `display=swap` (który często zawiera już rozszerzone podzbiory).
Własne czcionki na serwerze: Pełna kontrola dzięki regule `@font-face`
Czasem Google Fonts to za mało. Być może masz licencję na unikalną czcionkę, której nie ma w bibliotece Google, lub chcesz mieć pełną kontrolę nad procesem ładowania. W takich sytuacjach z pomocą przychodzi reguła CSS `@font-face`. Pozwala ona na ładowanie własnych plików czcionek bezpośrednio z Twojego serwera, dając Ci absolutną swobodę w wyborze typografii.
Formaty plików (.woff2, .woff) który wybrać dla maksymalnej kompatybilności i wydajności?
Ładując własne czcionki, napotkasz różne formaty plików. Najważniejsze z nich to:
- `.woff2` (Web Open Font Format 2): To obecnie rekomendowany format. Oferuje najlepszą kompresję, co oznacza mniejsze pliki i szybsze ładowanie. Jest wspierany przez większość nowoczesnych przeglądarek.
- `.woff` (Web Open Font Format): Starszy brat `.woff2`, oferuje dobrą kompresję i szerszą kompatybilność ze starszymi przeglądarkami. Warto go dołączyć jako fallback.
- `.ttf` (TrueType Font) i `.otf` (OpenType Font): To tradycyjne formaty czcionek desktopowych. Są większe i mniej zoptymalizowane dla sieci, ale mogą być używane jako ostateczny fallback dla bardzo starych przeglądarek.
Zawsze staraj się dostarczyć przynajmniej `.woff2` i `.woff`, aby zapewnić szeroką kompatybilność i optymalną wydajność.
Praktyczny przykład implementacji `@font-face` w Twoim pliku CSS
Aby użyć reguły `@font-face`, umieść ją na początku swojego pliku CSS. Pamiętaj, aby ścieżki do plików czcionek były poprawne względem pliku CSS.
/* style.css */
@font-face { font-family: 'MojaNiestandardowaCzcionka'; src: url('../fonts/MojaNiestandardowaCzcionka-Regular.woff2') format('woff2'), url('../fonts/MojaNiestandardowaCzcionka-Regular.woff') format('woff'); font-weight: normal; font-style: normal; font-display: swap; /* Bardzo ważne dla wydajności! */
} @font-face { font-family: 'MojaNiestandardowaCzcionka'; src: url('../fonts/MojaNiestandardowaCzcionka-Bold.woff2') format('woff2'), url('../fonts/MojaNiestandardowaCzcionka-Bold.woff') format('woff'); font-weight: bold; font-style: normal; font-display: swap;
} body { font-family: 'MojaNiestandardowaCzcionka', Arial, sans-serif;
} h1 { font-family: 'MojaNiestandardowaCzcionka', Arial, sans-serif; font-weight: bold;
}
W tym przykładzie zakładam, że pliki czcionek znajdują się w folderze `fonts/`, który jest na tym samym poziomie co folder `css/` (jeśli `style.css` jest w `css/`).
Optymalizacja czcionek: Szybkość ładowania strony
Piękne czcionki to jedno, ale szybkość ładowania strony to drugie. Niestety, niestandardowe czcionki mogą znacząco spowolnić Twoją witrynę, jeśli nie zostaną odpowiednio zoptymalizowane. Pamiętaj, że każda milisekunda ma znaczenie dla doświadczenia użytkownika i pozycjonowania w wyszukiwarkach. Dlatego optymalizacja czcionek jest tak samo ważna, jak ich wybór.Mniej znaczy więcej: Jak liczba krojów i wag czcionek wpływa na szybkość strony?
Każda dodatkowa czcionka, a nawet każdy dodatkowy wariant (np. bold, italic) tej samej czcionki, to osobny plik, który przeglądarka musi pobrać z serwera. Oznacza to dodatkowe żądanie HTTP i większą wagę strony. Zbyt wiele krojów i ich wag może drastycznie spowolnić ładowanie. Moja rada: ogranicz się do 1-2 krojów pisma i wybierz tylko te warianty grubości, które są absolutnie niezbędne dla Twojego projektu. Często wystarczą warianty `normal` (400) i `bold` (700).
Koniec z "niewidzialnym tekstem": Co to jest `font-display: swap` i dlaczego musisz go używać?
Jednym z najczęstszych problemów z niestandardowymi czcionkami jest tzw. "Flash of Invisible Text" (FOIT). Dzieje się tak, gdy przeglądarka czeka na załadowanie niestandardowej czcionki, zanim wyświetli jakikolwiek tekst, pozostawiając puste miejsce. To frustrujące dla użytkownika. Rozwiązaniem jest właściwość CSS `font-display: swap`.
Gdy użyjesz `font-display: swap`, przeglądarka natychmiast wyświetli tekst, używając dostępnej czcionki systemowej (fallback). Gdy niestandardowa czcionka zostanie załadowana, "podmieni" ona tę systemową. Dzięki temu użytkownik zawsze widzi treść od razu, co znacząco poprawia doświadczenie i eliminuje frustrację związaną z pustymi blokami tekstu.
@font-face { font-family: 'MojaNiestandardowaCzcionka'; src: url('../fonts/MojaNiestandardowaCzcionka-Regular.woff2') format('woff2'); font-weight: normal; font-style: normal; font-display: swap; /* Kluczowa właściwość! */
} /* Lub w przypadku Google Fonts, często jest już dodawane w linku: */
Przeczytaj również: Jak zmienić kolor czcionki w HTML? CSS to klucz do profesjonalizmu!
Czcionki zmienne (Variable Fonts): Czym są i dlaczego to rewolucja w optymalizacji?
Czcionki zmienne (Variable Fonts) to przyszłość typografii webowej i prawdziwa rewolucja w optymalizacji. Zamiast ładować osobne pliki dla każdego wariantu (np. light, regular, bold, italic), czcionka zmienna zawiera wszystkie te warianty w jednym, znacznie mniejszym pliku. Dzięki temu możesz uzyskać niesamowitą elastyczność w projektowaniu, płynnie zmieniając grubość, szerokość czy nawet styl czcionki, jednocześnie minimalizując liczbę żądań HTTP i wagę strony. To znacząco poprawia wydajność i otwiera nowe możliwości kreatywne.
Najczęstsze błędy przy zmianie czcionki i proste sposoby, jak ich unikać
Podczas pracy z czcionkami łatwo o błędy, które mogą negatywnie wpłynąć na wygląd i wydajność Twojej strony. Oto najczęstsze z nich i proste sposoby, jak ich unikać:
-
Zbyt wiele czcionek i wariantów: Ładowanie 3-4 różnych krojów pisma, każdy w kilku grubościach, drastycznie spowalnia stronę.
- Rozwiązanie: Ogranicz się do 1-2 krojów i maksymalnie 2-3 wag na krój (np. normal i bold).
-
Brak czcionek zastępczych (fallback): Jeśli wybrana przez Ciebie czcionka niestandardowa się nie załaduje, przeglądarka może użyć domyślnej, nieestetycznej czcionki.
- Rozwiązanie: Zawsze podawaj listę czcionek w `font-family`, kończąc na generycznej rodzinie (np. `sans-serif`).
-
Brak `font-display: swap`: Powoduje to "niewidzialny tekst" (FOIT) podczas ładowania czcionek.
- Rozwiązanie: Zawsze dodawaj `font-display: swap` do reguły `@font-face` lub upewnij się, że jest w linku Google Fonts.
-
Słaby kontrast tekstu: Tekst jest trudny do odczytania, jeśli jego kolor jest zbyt zbliżony do koloru tła.
- Rozwiązanie: Używaj narzędzi do sprawdzania kontrastu (np. WebAIM Contrast Checker) i dąż do wysokiego kontrastu, szczególnie dla małych czcionek.
-
Używanie jednostek `px` dla `font-size`: Utrudnia to skalowanie tekstu przez użytkowników.
- Rozwiązanie: Preferuj jednostki względne, takie jak `rem`, dla rozmiarów czcionek, aby zapewnić dostępność.
-
Brak obsługi polskich znaków: Czcionka nie wyświetla poprawnie ą, ć, ę itd.
- Rozwiązanie: W Google Fonts zaznacz `latin-extended`; w `@font-face` upewnij się, że plik czcionki zawiera odpowiednie podzbiory.
